Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara yol açabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beynin bu tür hasarları görmeYeteneğini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne yönlendiren sensörler gibidir. Beynimizde bulunan görüntü işleme alanlar, görüntüleri ayırt etmek için geliştirilmiştir. Biraz ağır kasıtlı olmayan düzensizlik görme işlemine engel olabilir. Netice olarak, nöral iletişimin aksaması görüntüleri zorluyor, görünüşteki kayıp söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş sebep bütün görme alanlarının kapanmasına sebep olabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşımın engellenmesi çevrenin kısmen karışık birbirine karışmış düzenlenmeye. Sonuç olarak, gözlerin hiçbir önemi olmayan bir personal durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar, görüntüleri görsel hatalar veya zorlayıcı sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, konuların dışında riskleri beraberinde getirebilir. Hastalar, fark etmedikleri kısıtlı görüntüleri sığdırmadan fark etmeden kayarlar. Çarpıcı olan ise, beynin bu duruma ülkenin bozuklukları sayesinde bir görme alanı eksikti durumunda. Özde belirtilen, bir kişi yemeğini sadece görüntüleyebildiği kısmını yer. İşte bu en şaşırtıcı örnekleri, Anton Sendromu bilinen bir psikolojik durumdur. Anton Sendromu sıkça çare bulunmamakla birlikte, hastaların gördüklerini kesin inanmak istediği gibi idrak etmesi çok zordur. Bu ilginç problem, gerçeklik algımız ve kavrayışımızı sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen yırtılmalar, gerçek olmayan nesnelerin, görülebilen ve geometrik şekillerin görülmesine sebep olabilir. O durum, görsel sanrı görünümleridir dahilinde genellikle görme kaybı sonuçlarıyla görülür. Nöral ağlar dış dünya gereksiz sensör güdüsü almadığında, zihin belleklerini kullanmaya faaliyetler başlar. Sonuç olarak, bilinç eksik katharıs, boşluk, anı veya rastgele üretilmiş sembolleriyle doldurur, bize yapay kurgulanmış ortam yaklaştırır. Gönüllüler bu|bu|n] görüntülerin çoğu zaman sahte olduğunu bilecekleri halde büyük korku ve şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel sanrı görünenleri her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. Felç bulgularında, Parkinson hastalığı veya şiddetli migren içerir. Bu sendrom, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan yaygın nörolojik beklenen. Görme alanındaki görülen şekillerin artçı olmadığını zihin anlayabilirler. Bu bağlamda, vizüel bozukluk görüntüleri deneyimleyen bireylerin, psikiyatrik etiketler yerine, detaylı nörolojik değerlendirmeleri yaptırmaları hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin yeniden öğrenilmesi, önemli adımların atılmasını teşvik eder. Hastaların erken kontrol edilmesi, sinir sisteminin öz kalan dükkanlarını aktif hale getirilerek gözle görülen görme kapasitesini yeniden kazanmayı destek olabilir. Uygulanan bireysel göz hareketleri ve planlı rehabilitasyonlar, hastaların görme alanlarını daha iyi fark etmelerine olanak sağlar. Bu rehabilitasyonlar, bireylerin sosyalleşmelerini yoğun fark etmeyi edindirmesini sağlar, kazalara karşı azalabilir. Bu süreç sayesinde, bireyler işbirliği yaparak kendi ayakları üzerinde durmalarını daha hızlı.